Duygular bazen anlatılamaz
Yaşamak gerekir
(26.05.2014)

Azeri güzeli manevi kızım Leyla Ağalar'ın 26.05.2014 tarihli
-altın çerçeveye layık- mesajlarıdır...






    Leyla Kızımın altın çerçevelere layık mesajlarının devamı;

    Bəzən heç bir qohumluq bağların olmayan bir insanı da canın kimi sevmək olurmuş və ürəyinin dərinliklərində iz salınırmış. Bu sevgi hər an sənə onun sağlığı üçün hər an dua etdirecek qədər güclü ola və hər an üzündə təbəssüm yarada bilirmiş. Baxın, Babacımla mənim hekayəmdə belə başladı. Şeffaf sevgi mənəvi ata və qızı arasında......

    Bazen hiçbir akrabalık bağların olmayan bir insanı da canın gibi sevmek oluyormuş ve kalbinin derinliklerinde iz salınırmış. Bu sevgi her an sana onun sağlığı için dua ettirecek kadar güçlü olabilir ve her an yüzünde tebessüm oluşturabiliyormuş. Bakın, Babacımla benim hikayem de böyle başladı. Şeffaf sevgi manevi baba ve kızı arasında...
    (26.05.2014)

    Babacım mən bu an sevincimdən sənə heçnə yaza bilmirəm. Çox sevdiyimdən başqa..

    Babacım ben şu an sevincimden sana hiçbir şey yazamıyorum. Çok sevdiğimden başka...
    (26.05.2014)

    İnsan həyatı boyunca hekayələr yaşar bəziləriylə... Müxtəlif zamanda, müxtəlif məzmunda. Hekayələr müxtəlifdir: heç oxunmayanlar, oxunduqdan sonra unudulanlar və unudulmayanlar!!! Unudulmayan hekayələrimiz dəyərli insanlarla yaşadıqlarımızdır... Ömrüm boyunca qəlbimə yazılan, möhürlənən və zamanla da səhifələri artan həyat hekayəmdən biri də "Baba və qızı" dır... Bəli, qızını çox sevən, qızının sevgi mücəssəməsinə çevrilən Kadir Baba!!! Babacım bu gün sənin doğum günündür! Təbrik edirəm!! İstanbula gələ biləydim kaş... Daha gözəl olardı... Mən yenə də sevgimi anlada bilmədim... Nə fərq edər... Hər şey ürəkdə yaşadığım bu gözəl hekayə kimi!!! Sevgilərlə qızın...

    İnsan yaşamı boyunca hikâyeler yaşar birileriyle; çeşitli zamanda, çeşitli bağlamda. Hikayeler çeşitlidir: hiç okunmayanlar, okunduktan sonra unutulanlar ve asla unutulmayanlar!!! Unutulmayan Hikâyelerimiz değerli insanlarla yaşadıklarımızdır... Ömrüm boyunca kalbime yazılan, mühürlenen ve zamanla da sayfaları artan yaşam hikâyemden biri de “Baba ve kızı” dır... Evet, kızını çok seven, kızının sevgisini hayalden gerçeğe dönüştüren Kadir Baba!!! Babacım bugün senin doğum günün! Kutluyorum!! İstanbul’a gelme olanağım olsaydı keşke... Daha güzel olurdu... Ben yine de sevgimi anlatmakta zorlanıyorum... Ne fark eder... Her şey yürekte yaşadığım bu güzel hikâye gibi!!! Sevgilerle… Kızın...
    (08.12.2014)


    Defterim